Μακρέα τα μαλλόπα σ’/Έχασα το παιδί μ’/Έχ’νε τύχην/Άσπρα φορείς

Μακρέα είν’ τα μαλλόπα σ’,
σον αέραν ταράουν
[κανάρ, γιαρ, αμάν/ωφ, ωφ αμάν]
Κι όντες τερώ σο πρόσωπο σ’
τ’ ομμάτι͜α μ’ χαντυλλά̤ουν
[κανάρ, γιαρ, αμάν/ωφ, ωφ αμάν]

Μακρέα είν’ τα μαλλόπα σ’,
τσ̌οκεύ’νε απάν’ σ’ ωμία σ’
[κανάρ, γιαρ, αμάν/ωφ, ωφ αμάν]
Ο πρόσωπο σ’ φωτάζ’, πουλί μ’,
χαΐν’ έν’ η καρδία σ’
[κανάρ, γιαρ, αμάν/ωφ, ωφ αμάν]

♫

Βάλον τα μαύρα σ’, ουρανέ,
ήλε μ’, κρύφτ’ ση σκοτίαν
Ας σο εχάσα το παιδί μ’/πουλί μ’
’κ’ έχω εγώ καρδίαν/
γεράν έχ̌’ η καρδία μ’

Γαμπρόν με τ’ άσπρον το τσ̌ιτσ̌έκ’
να έλεπα ’το εθέλ’να
Το/Και δικαιούμαι τη χαράν
άμον κύρτς να επαίρ’να

♫

Όλ’ έχ’νε τύχην ση ζωήν,
χ̌αίρουνταν και γελούνε
[Ν’ αϊλί τ’ εμόν την μάναν]
Ευτυχισμέν’ σ’ οσπίτι͜α τουν,
πίν’νε και τραγωδούνε
[Ν’ αϊλί τ’ εμόν την μάναν]

Θεέ μ’, γιατί να ζω αέτσ’;
Έπαρ’ με μετ’ εσένα
[Ν’ αϊλί τ’ εμόν την μάναν]
Αέτσ’ κι αλλέως ση ζωήν
’κ’ έχω εγώ κανέναν
[Ν’ αϊλί τ’ εμόν την μάναν]

♫

Άσπρα φορείς, άσπρα αναλλά͜εις,
άσπρον η φορεσία σ’,
[ντό να ’ίνουμαι;]
άσπρα τσ̌ιτσ̌έκια ’κχ̌ύουνταν
ας σην πορπατεσία σ’
[ντό να ’ίνουμαι;]

Αρνί μ’, όνταν ελέπω σε
πάω να παλαλούμαι
[ντό να ’ίνουμαι;]
Μαχαίρ’ να έχω σπάουμαι,
κρεμός να έν’ σκοτούμαι
[ντό να ’ίνουμαι;/θα σκοτώνω σε!]