Δωδεκάχρονον κορίτζιν χήρα πάει στην μάνα της Τα στεφάνια στην ποδιά της κι έκλαιγε [άιτε, κόρη μ’, άιτε] κι έκλαιγε τον άντρα της Και η μάνα της της λέγει σώπα, κόρη μ’, και μη κλαις Νέα είσαι κι εμορφούλα και ξανά [άιτε, κόρη μ’, άιτε] και ξανά παντρεύεσαι Και η κόρη της της λέγει σώπα, μάνα, μην το λες Έχασα τον πρώτον άντρα το δεξιό [άιτε, κόρη μ’, άιτε] το δεξιό μου το πλευρό
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| άιτε | άντε | haydi<hayde |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| άιτε | άντε | haydi<hayde |
Ο Γεώργιος Βαλαβάνης κατέγραψε το συγκεκριμένο τραγούδι με την επίγνωση ότι πρόκειται για επείσακτο, καθώς απουσιάζουν τόσο οι χαρακτηριστικές ιδιωματικές λέξεις όσο και η τεχνοτροπία που συναντάται στα υπόλοιπα τραγούδια της Κερασούντας. Το είχε ακούσει ο ίδιος, όταν ήταν ακόμη παιδί γύρω στα 1890, από ναυτικούς της πατρίδας του που μόλις είχαν επιστρέψει από ταξίδι. Το τραγούδι δεν ανήκε στο ρεπερτόριο των γαμήλιων ασμάτων, η μελωδία του ήταν απλή και γρήγορη, όμως ο ίδιος δεν θυμόταν με βεβαιότητα αν προοριζόταν για χορό.
Σε υποστήριξη της άποψης ότι το τραγούδι είναι ξένο προς την τοπική παράδοση, ο Βαλαβάνης καταγράφει και μια παρόμοια εκδοχή του από τη Ζάκυνθο. Η παρατήρησή του αποδείχθηκε εύστοχη, καθώς πρόκειται πράγματι για τραγούδι ευρύτερα γνωστό, με παραλλαγές που απαντώνται σε διάφορες περιοχές του Αιγαίου, όπως η Χίος, η Λέσβος και αλλού.
Σε υποστήριξη της άποψης ότι το τραγούδι είναι ξένο προς την τοπική παράδοση, ο Βαλαβάνης καταγράφει και μια παρόμοια εκδοχή του από τη Ζάκυνθο. Η παρατήρησή του αποδείχθηκε εύστοχη, καθώς πρόκειται πράγματι για τραγούδι ευρύτερα γνωστό, με παραλλαγές που απαντώνται σε διάφορες περιοχές του Αιγαίου, όπως η Χίος, η Λέσβος και αλλού.
