Ο Κώστας Σιαμίδης, γιος του Γεωργίου και της Αθηνάς, γεννήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 1960 στο Ρυάκιο Κοζάνης. Είναι ο τρίτος γόνος της ποντιακής οικογένειας του Μιχάλη Σιαμόγλη – Σιαμίδη, με καταγωγή από το Ζερφυρί-Καπίκιοϊ της Ματσούκας Τραπεζούντας.

Από πολύ μικρή ηλικία γαλουχήθηκε με την ποντιακή παράδοση και ιδιαίτερα με τη μουσική και το τραγούδι, μέσα από τα ακούσματα του οικογενειακού και του ευρύτερου κοινωνικού του περιβάλλοντος. Όπως ο ίδιος βίωσε την εποχή εκείνη, η λύρα αποτελούσε αναπόσπαστο στοιχείο της καθημερινότητας του χωριού.

Σε ηλικία εννέα ετών έκανε τις πρώτες του προσπάθειες στην ποντιακή λύρα, την οποία του κούρδιζε με επιμέλεια ο πατέρας του, ενώ στο τραγούδι τον συνόδευε η «μερακλού» γιαγιά του, Αναστασία. Στα δώδεκά του χρόνια μπορούσε πλέον να αποδίδει αρκετά τραγούδια, παίζοντας τόσο στα διαλείμματα από τα μαθήματά του όσο και στις πλαγιές του χωριού, όταν βοσκούσε τα ζώα.

Το 1979, έχοντας αποφοιτήσει από την Ανωτέρα Σχολή Ηλεκτρονικών, ανέλαβε ως επίσημος λυράρης του Συλλόγου Ποντίων Φοιτητών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Την περίοδο 1980–1981 άρχισε τις πρώτες επαγγελματικές του εμφανίσεις, ενώ παράλληλα συμμετείχε σε χορευτικά συγκροτήματα ποντιακών συλλόγων, εδραιώνοντας σταδιακά την παρουσία του στον μουσικό χώρο.

Το 1989 ταξίδεψε για πρώτη φορά στην Τραπεζούντα και την ευρύτερη περιοχή της, μαζί με ομάδα Ποντίων από τη Θεσσαλονίκη. Η εμπειρία αυτού του ταξιδιού λειτούργησε ως σημαντικό ερέθισμα για τη μετέπειτα δισκογραφική του δραστηριότητα. Μετά την επιστροφή του συνεργάστηκε με το ΣΟΛ – Κέντρο Έρευνας Παραδοσιακής Μουσικής, τη Δέσποινα Καμπερίδου και τον Αχιλλέα Βασιλειάδη για την κυκλοφορία της δισκογραφικής δουλειάς «Τραγούδια του Πόντου».

Το 1991 ακολούθησε η δεύτερη δισκογραφική του δουλειά, «Καπίκιοϊ», εμπνευσμένη από την κοινή καταγωγή του ίδιου και του τραγουδιστή Αλέξη Παρχαρίδη, ο οποίος ερμήνευσε τα τραγούδια. Στην παραγωγή συνεργάστηκαν επίσης ο Σύλλογος Ποντίων Φοιτητών του Α.Π.Θ. και το ΣΟΛ.

Το 1992 κυκλοφόρησε συλλογή παραδοσιακών τραγουδιών με τη συμμετοχή επιλεγμένων ερμηνευτών, ενώ το 1993 ακολούθησε δεύτερη συλλογή με τον Γιάννη Κουρτίδη, η οποία απευθυνόταν ιδιαίτερα στους Πόντιους μετανάστες της Αυστραλίας.

Την ίδια χρονιά, μαζί με τον φίλο και συνεργάτη του Αχιλλέα Βασιλειάδη, συνέβαλαν στη δημιουργία ενός χώρου αφιερωμένου στην ποντιακή μουσική, τον χορό, το τραγούδι και τη γαστρονομική παράδοση. Εκεί ο Κώστας Σιαμίδης δραστηριοποιήθηκε ως βασικός λυράρης, παράλληλα με την προσπάθειά του να μεταδώσει την τέχνη της λύρας σε νεότερους μουσικούς.