Τα καϊτέδες τ’ έμορφα

Τα καϊτέδες τ’ έμορφα,
μάνα μ’, ’κι χορτάουνταν
Τ’ έμορφα τα κορτσόπα
’ς άσ̌κεμα ’κι αλλάουνταν

Έλα, πουλί μ’, μετ’ εμέν,
έχω εγώ το γιατρικόν
Έχω εγώ το γιατρικόν
τη γερὰ σ’ ντο θα λαρών’

Την νύχταν τα κορτσόπα,
μάνα μ’, ’κι σ̌κεπάουνταν
Ύπνον ’κι κοιμούντανε,
κάθουν χαντυλλιάουνταν

Έλα, πουλί μ’, μετ’ εμέν,
έχω εγώ το γιατρικόν
Έχω εγώ το γιατρικόν
τη γερὰ σ’ ντο θα λαρών’

Τα κορίτσ̌ι͜α ετράνυναν,
μάνα μ’, θα χαλάουνταν
Νεγκασμένα ας ση σεβτι͜άν,
θέλ’νε να αναπάουνταν

Έλα, πουλί μ’, μετ’ εμέν,
έχω εγώ το γιατρικόν
Έχω εγώ το γιατρικόν
τη γερὰ σ’ ντο θα λαρών’