Εδέβαν τα νεότητα μ’

Εδέβαν τα νεότητα μ’
απ’ ολίγον ολίγον
κι επέμ’να͜ άμον ξερόν χορτάρ’
Καλανταρί’ σον κρύον

Ν’ αϊλί τ’ εμόν το χάλιν!
Όλα γραμμένα έσανε
σο ξερόν το κιφάλι μ’

Εδέβαν τα νεότητα μ’
κι εγώ χαπέρ’ ’κ’ επέρα
Άμον ντο ρούζ’νε τα φύλλα
όντες φυσά ’τα αέρα

Ν’ αϊλί τ’ εμόν το χάλιν!
Όλα γραμμένα έσανε
σο ξερόν το κιφάλι μ’

Εδέβαν τα νεότητα μ’,
εξέβαν άλλ’ γιοσμάδες
Ατώρα σακινεύ’νε με
τση χώρας οι φραντάλες

Ν’ αϊλί τ’ εμόν το χάλιν!
Όλα γραμμένα έσανε
σο ξερόν το κιφάλι μ’

Εδέβαν τα νεότητα μ’,
εχάθαν τα μουράτι͜α μ’
Ατώρα ελέπω τ’ έμορφα
και βοσ̌κίζω τ’ ομμάτι͜α μ’

Σ̌ιμούλ’, ν’ αϊλί το χάλι σ’!
Όλα γραμμένα έσανε
σο ξερόν το κιφάλι σ’