.
.
Ο τσ̌οπάνον

Μάνα, μάνα, αναχάπαρα

Μάνα, μάνα, αναχάπαρα
Μάνα μάνα, αναχάπαρα
Μανίτσα μ’, αναχάπαρα
εταράεν η καρδία μ’
[Όι! ν’ αϊλί εμέν!]
Τ’ ομμάτα̤ μ’ εθόλωσαν
ας σην απελπισίαν
[Όι! ν’ αϊλί εμέν!]  

Απελπισμένος ο άχαρον
επήγα σο γιατρόν
[Ωχ! ν’ αϊλί εμέν!]
Ατός άμον ντο είδε με -ν-
ετέρ’νεν τον Θεόν
[Ωχ/Όι! ν’ αϊλί εμέν!]

Μάνα μάνα, αναχάπαρα
Μανίτσα μ’, αναχάπαρα
εταράεν η καρδία μ’
[Ωχ! ν’ αϊλί εμέν!]
Τ’ ομμάτα̤ μ’ εθόλωσαν
ας σην απελπισίαν
[Όι! ν’ αϊλί εμέν!]

Τ’ ομμάτα̤ μ’ εθόλωσαν
ας σην απελπισίαν
[Όι! ν’ αϊλί εμέν!]
ΚείμενοΕπεξήγησηΕτυμ. ΡίζαΠροέλευση
αϊλίαλίμονο!, συμφορά!
άμονσαν, όπως, καθώς ἅμα gr
αναχάπαρααπροειδοποίητα, ξαφνικά στερ. αν- + haber/ḫaber grtrae
ας σηναπ’ την ασό σην (από την)
ατόςαυτός
εταράενταράχθηκε, ανακατεύτηκε, αναμίχθηκε ταράσσω gr
ετέρ’νενκοιτούσε
μανίτσαμανούλα
ν’ αϊλίαλίμονο!, συμφορά!
ομμάτα̤μάτια
ΚείμενοΕπεξήγησηΕτυμ. ΡίζαΠροέλ.
αϊλίαλίμονο!, συμφορά!
άμονσαν, όπως, καθώς ἅμα gr
αναχάπαρααπροειδοποίητα, ξαφνικά στερ. αν- + haber/ḫaber grtrae
ας σηναπ’ την ασό σην (από την)
ατόςαυτός
εταράενταράχθηκε, ανακατεύτηκε, αναμίχθηκε ταράσσω gr
ετέρ’νενκοιτούσε
μανίτσαμανούλα
ν’ αϊλίαλίμονο!, συμφορά!
ομμάτα̤μάτια
Μάνα, μάνα, αναχάπαρα

Ποντιακός Στίχος - Pontian Lyrics 2026

Επικοινωνία: infoDUMMY@pontianlyrics.gr

Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της IpHost