’Σ σ’ όλια τα πετούμενα

Έι! Ακείνον που ’κ’ εξέρ’
και πάει κατηγορά με
’Κι ’ξέρ’ ας σα τερτόπα μ’
για να παρηγορά με

Εγώ -ν- άλλον ’κ’ έρχουμαι
και άλλο ’κι δι͜αβαίνω
Δι͜αβάτες αν δι͜αβαίνω
μονήν άλλο ’κι μένω

’Σ σ’ όλια τα πετούμενα
ο ψύλλον έχ̌’ τη χάρη
Κοκκινίζ’ την έμορφον
κι απ’ όθεν θέλει δάκει

Σύρον άν’ και σύρον κα’
το φιστάν’ σο γιάν’ απάν’
Ο Θεός την ψ̌η μ’ να παίρ’
σ’ άσπρον το κιορτάν’ -τ- σ’ απάν’