Στιχουργοί: Χαράλαμπος Εφραιμίδης
Συνθέτες: Παραδοσιακό
Η κόρ’ εδέκεν το νερόν
κι εκατήβεν στ’ αμπέλια
’ποίκεν σταφύλια νόστιμα
γλυκέα κι άμον μέλια
Ανασακιάζομε
Έρχουμες επεκεί αδά
κι ανασακιάζομε
Εμείς τον εαυτόν εμουν
καν’νάν ’κι φάζομε
Αβούτο η τραβωδία
έν’ τη Χατζηπαραδή -νι
Εκείνος ξαν επέθανεν
τη μάναν ατ’ ν’ αϊλί -νι
Ανασακιάζομε
Έρχουμες επεκεί αδά
κι ανασακιάζομε
Εμείς τον εαυτόν εμουν
καν’νάν ’κι φάζομε
Που είναι Χατζηπαραδή
ντο εποίν’νες τα κέφι͜α;
Έτρωετεν κι έπινετεν
εσείν άμον αδέλφι͜α
Ανασακιάζομε
Έρχουμες επεκεί αδά
κι ανασακιάζομε
Εμείς τον εαυτόν εμουν
καν’νάν ’κι φάζομε
Ο Χατζηπαραδής έτον
και -ν- ας σοι Κυρτογλάντας
Χωρίς ατόν ’κ’ εγίνουσαν
βαφτίσι͜α και χαράντας
Ανασακιάζομε
Έρχουμες επεκεί αδά
κι ανασακιάζομε
Εμείς τον εαυτόν εμουν
καν’νάν ’κι φάζομε| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| αβούτο | αυτό | ||
| αδά | εδώ | ||
| αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| άμον | σαν, όπως, καθώς | ἅμα |  |
| ανασακιάζομε | ανακινούμε, τινάζουμε τα σακιά για να χωρέσουν περισσότερα πράγματα | ανά+σακίζω | |
| γλυκέα | (επιρρ.) γλυκά | ||
| εγίνουσαν | γίνονταν | ||
| εδέκεν | έδωσε | ||
| εκατήβεν | κατέβηκε | ||
| εμουν | μας | ||
| έν’ | είναι | ||
| επέθανεν | πέθανε | ||
| επεκεί | από εκεί, από τότε, ύστερα, κατόπιν | ||
| έπινετεν | πίνατε | ||
| εποίν’νες | έκανες, έφτιαχνες | ποιέω-ῶ | |
| έρχουμες | ερχόμαστε | ||
| εσείν | εσείς | ||
| έτον | ήταν | ||
| έτρωετεν | τρώγατε | ||
| ’κ’ | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| καν’νάν | κανέναν | ||
| ’κι | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| ν’ αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| ξαν | πάλι, ξανά | ||
| ’ποίκεν | (εποίκεν) έκανε, έφτιαξε | ποιέω-ῶ | |
| σοι | στους/στις, τους/τις | ||
| τραβωδία | τραγούδι | ||
| φάζομε | ταΐζουμε | ||
| χαράντας | χαρές, γάμοι |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| αβούτο | αυτό | ||
| αδά | εδώ | ||
| αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| άμον | σαν, όπως, καθώς | ἅμα | |
| ανασακιάζομε | ανακινούμε, τινάζουμε τα σακιά για να χωρέσουν περισσότερα πράγματα | ανά+σακίζω | |
| γλυκέα | (επιρρ.) γλυκά | ||
| εγίνουσαν | γίνονταν | ||
| εδέκεν | έδωσε | ||
| εκατήβεν | κατέβηκε | ||
| εμουν | μας | ||
| έν’ | είναι | ||
| επέθανεν | πέθανε | ||
| επεκεί | από εκεί, από τότε, ύστερα, κατόπιν | ||
| έπινετεν | πίνατε | ||
| εποίν’νες | έκανες, έφτιαχνες | ποιέω-ῶ | |
| έρχουμες | ερχόμαστε | ||
| εσείν | εσείς | ||
| έτον | ήταν | ||
| έτρωετεν | τρώγατε | ||
| ’κ’ | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| καν’νάν | κανέναν | ||
| ’κι | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| ν’ αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| ξαν | πάλι, ξανά | ||
| ’ποίκεν | (εποίκεν) έκανε, έφτιαξε | ποιέω-ῶ | |
| σοι | στους/στις, τους/τις | ||
| τραβωδία | τραγούδι | ||
| φάζομε | ταΐζουμε | ||
| χαράντας | χαρές, γάμοι |
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 