.
.
Ο Σιμούλτς κι ο Πόλιον

Αϊλί εμέν

Αϊλί εμέν
Ν’ αϊλί εμέν τον ορφανόν,
ας είχα είναν μάναν
Και ν’ επλύνεν τα λώματα μ’
κι άλλο ’κ’ εφόρ’να μαύρα

Μάνα μ’, ας σα παιδία σου
εγώ είμαι το χαμένον
Παρέμ’ σον Άδ’ καλύτερα,
ας έμ’νε αποθαμένον

Εγώ είμαι εκείνο το πουλίν
το παραπονεμένον,
ντο κελαηδεί σο χάραμαν
σα δέντρα απέσ’ κρυμμένον

Ελάστα κι επορπάτεσα
χωρία, μεμλεκέτι͜α
Πουθέν ’κ’ εύρα έναν άνθρωπον
να έχ̌’ τ’ εμά τα τέρτι͜α
ΚείμενοΕπεξήγησηΕτυμ. ΡίζαΠροέλευση
αϊλίαλίμονο!, συμφορά!
απέσ’μέσα
αποθαμένονπεθαμένος/ο
ας σααπ’ τα ασό σα (από τα)
είνανέναν, μία
ελάσταπεριφέρθηκα, τριγύρισα, περιπλανήθηκα ἀλάομαι/ηλάσκω gr
εμάδικά μου
έμ’νεήμουν
επορπάτεσαπερπάτησα
εύραβρήκα, (ιδιωμ. προστ.) βρες
εφόρ’ναφορούσα
έχ̌’έχει
’κ’δεν οὐκί<οὐχί gr
λώματαρούχα λῶμα/λωμάτιον gr
μεμλεκέτι͜αη επικράτεια memleket trae
ν’ αϊλίαλίμονο!, συμφορά!
παιδίαπαιδιά
παρέμ’τουλάχιστον, σε κάθε περίπτωση, μόνο μη bari/bārī + μη trir
πουθένπουθενά
τέρτι͜ακαημοί, βάσανα, στενοχώριες dert trir
χωρίαχωριά
ΚείμενοΕπεξήγησηΕτυμ. ΡίζαΠροέλ.
αϊλίαλίμονο!, συμφορά!
απέσ’μέσα
αποθαμένονπεθαμένος/ο
ας σααπ’ τα ασό σα (από τα)
είνανέναν, μία
ελάσταπεριφέρθηκα, τριγύρισα, περιπλανήθηκα ἀλάομαι/ηλάσκω gr
εμάδικά μου
έμ’νεήμουν
επορπάτεσαπερπάτησα
εύραβρήκα, (ιδιωμ. προστ.) βρες
εφόρ’ναφορούσα
έχ̌’έχει
’κ’δεν οὐκί<οὐχί gr
λώματαρούχα λῶμα/λωμάτιον gr
μεμλεκέτι͜αη επικράτεια memleket trae
ν’ αϊλίαλίμονο!, συμφορά!
παιδίαπαιδιά
παρέμ’τουλάχιστον, σε κάθε περίπτωση, μόνο μη bari/bārī + μη trir
πουθένπουθενά
τέρτι͜ακαημοί, βάσανα, στενοχώριες dert trir
χωρίαχωριά
Αϊλί εμέν

Ποντιακός Στίχος - Pontian Lyrics 2026

Επικοινωνία: infoDUMMY@pontianlyrics.gr

Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της IpHost