Μάνα

Μάνα, ατά ντο έσυρες
για τ’ εμέν ’κι ανασπάλλω
’Κι θα προφτάνω ση ζωή μ’
όλια να απεβγάλλω

Εδώκε ’σένα ο Θεόν
καρδι͜άν ας σο καρδόπο μ’,
κομμάτ’ κορμίν ας σο κορμί μ’
και ψ̌όπον ας σο ψ̌όπο μ’

Σα τέρτι͜α μ’ έτονε τσ̌αρέν
τ’ εσόν η δι͜αρμενεία
Τ’ εγκάλι͜α σ’ και τ’ οξ̌άεμα σ’
γλυκύν παρηγορίαν

Θεέ μ’, γουρπάν’ να ’ίνουμαι
δος ατο χρόνι͜α κι υείαν
Άκ’σον τη μάνας την ευχ̌ήν
και την παρακαλίαν