.
.
Αυδές Πόντου

Όντες βραδύν’ ο βραδι͜άνον

Όντες βραδύν’ ο βραδι͜άνον
Όντες βραδύν’ ο βραδι͜άνον [μάνα μ’]
η ψ̌η μ’ έρ’ται σο στόμα μ’
[Ωχ! Ν’ αϊλί εμέν, να βάι εμέν!]
η ψ̌η μ’ έρ’ται σο στόμα μ’
[Ν’ αϊλί εμέν, μάνα μ’]
Νουνίζω χωρίς τη σεβτι͜άν [μάνα μ’]
πώς θα εμπαίνω σο στρώμα μ’;
[Ωχ! Ν’ αϊλί εμέν, αμάν, αμάν!]
πώς θα εμπαίνω σο στρώμα μ’
[Ν’ αϊλί εμέν, μάνα μ’]

Παλαλούμαι και λιγούμαι,
τσουρούται η λαλία μ’
Ωχ! Ν’ αϊλί εμέν, να βάι εμέν!
Σείεται η καρδία μ’
Ωχ! Ν’ αϊλί εμέν, μάνα μ’!

Η νύχτα χωρίς τη σεβτι͜άν [μάνα μ’]
τρανόν έν’ κι τελείται
[Ωχ! Ν’ αϊλί εμέν, να βάι εμέν!]
τρανόν έν’ κι τελείται
[Ωχ! Ν’ αϊλί εμέν, μάνα μ’]
Να έπλανε με ο Θεόν [μάνα μ’]
τ’ αρνόπο μ’ όθεν κείται
[Ωχ! Ν’ αϊλί εμέν, να βάι εμέν!]
σο δώμαν όθεν κείται
[Ωχ! Ν’ αϊλί εμέν, μάνα μ’]

Για τ’ ατέναν παλαλούμαι
τσουρούται η λαλία μ’
Ωχ! Ν’ αϊλί εμέν, να βάι εμέν!
Σείεται η καρδία μ’
Ωχ! Ν’ αϊλί εμέν, μάνα μ’!

Ση στράταν ν’ ανταμών’ ατεν, [μάνα μ’]
ν’ αϊλί τ’ εμά τα χάλια!
[Ωχ! Ν’ αϊλί εμέν, αμάν, αμάν!]
ν’ αϊλί τ’ εμά τα χάλια!
[Ωχ! Ν’ αϊλί εμέν, μάνα μ’]
Όντες ελέπ’ ατεν χάνω [μάνα μ’]
τη γην ας σα ποδάρι͜α μ’
[Ωχ! Ν’ αϊλί εμέν, να βάι εμέν!]
τη γην ας σα ποδάρι͜α μ’
[Ωχ! Ν’ αϊλί εμέν, μάνα μ’]

Παλαλούμαι και λιγούμαι,
τσουρούται η λαλία μ’
Ωχ! Ν’ αϊλί εμέν, να βάι εμέν!
Σείεται η καρδία μ’
Ωχ! Ν’ αϊλί εμέν, μάνα μ’!

Πάω να καλατσ̌εύ’ ατεν [μάνα μ’]
και τα λόγια μ’ δελιάγουν
[Ωχ! Ν’ αϊλί εμέν, να βάι εμέν!]
και τα λόγια μ’ δελιάγουν
[Ν’ αϊλί εμέν, μάνα μ’]
Κι όντες τερώ τ’ ομματόπα τ’ς [μάνα μ’]
βάι! τ’ εμά χαντυλλιάουν
[Ωχ! Ν’ αϊλί εμέν, να βάι εμέν!]
τ’ εμά πώς χαντυλλιάουν!
[Ωχ! Ν’ αϊλί εμέν, μάνα μ’]

Παλαλούμαι και λιγούμαι,
τσουρούται η λαλία μ’
Ωχ! Ν’ αϊλί εμέν, αμάν, αμάν!
Σείεται η καρδία μ’
Ωχ! Ν’ αϊλί εμέν, μάνα μ’!

Για τ’ εσέναν παλαλούμαι
τσουρούται η λαλία μ’
Ωχ! Ν’ αϊλί εμέν, να βάι εμέν!
Σείεται η καρδία μ’
Ωχ! Ν’ αϊλί εμέν, μάνα μ’!
ΚείμενοΕπεξήγησηΕτυμ. ΡίζαΠροέλευση
αϊλίαλίμονο!, συμφορά!
ανταμών’φέρνει σε επαφή, συνδέει, συναρμόζει, συναντάει
αρνόποαρνάκι, χαϊδευτική προσφώνηση γυναίκας
ας σααπ’ τα ασό σα (από τα)
ατεναυτήν
ατέναναυτήν
βραδύν’βραδιάζει
δώμανδωμάτιο, χωμάτινη επίπεδη στέγη των σπιτιών
ελέπ’βλέπει/βλέπω
εμάδικά μου
εμπαίνωμπαίνω
έν’είναι
έπλανεέπλαθε, δημιουργούσε, εμφάνιζε
έρ’ταιέρχεται
καλατσ̌εύ’μιλάω/ει, συνομιλώ/ει, συζητώ/άει keleci=καλός λόγος (Παλαιά Τουρκική Ανατολίας) tr
κείταικείτεται, ξαπλώνει
λαλίαλαλιά, φωνή
λιγούμαιεπιθυμώ κτ σφοδρά, χάνω τις αισθήσεις μου, λιποθυμώ
ν’ αϊλίαλίμονο!, συμφορά!
νουνίζωσκέφτομαι
όθενόπου, οπουδήποτε, σε όποιον
ομματόπαματάκια
όντεςόταν
παλαλούμαιτρελαίνομαι
ποδάρι͜απόδια
σεβτι͜άνέρωτα, αγάπη sevda/sevdā trae
στράτανδρόμο
τελείται(αμτβ.) τελειώνει, εξαντλείται, μτφ. πεθαίνει
τερώκοιτώ
τρανόνμεγάλος
τσουρούταιστεγνώνει, στραγγίζεται σειρώ=εκκενώνω, αδειάζω gr
χαντυλλιάουνγαργαλιούνται, μτφ. θαμπώνονται
ψ̌ηψυχή
ΚείμενοΕπεξήγησηΕτυμ. ΡίζαΠροέλ.
αϊλίαλίμονο!, συμφορά!
ανταμών’φέρνει σε επαφή, συνδέει, συναρμόζει, συναντάει
αρνόποαρνάκι, χαϊδευτική προσφώνηση γυναίκας
ας σααπ’ τα ασό σα (από τα)
ατεναυτήν
ατέναναυτήν
βραδύν’βραδιάζει
δώμανδωμάτιο, χωμάτινη επίπεδη στέγη των σπιτιών
ελέπ’βλέπει/βλέπω
εμάδικά μου
εμπαίνωμπαίνω
έν’είναι
έπλανεέπλαθε, δημιουργούσε, εμφάνιζε
έρ’ταιέρχεται
καλατσ̌εύ’μιλάω/ει, συνομιλώ/ει, συζητώ/άει keleci=καλός λόγος (Παλαιά Τουρκική Ανατολίας) tr
κείταικείτεται, ξαπλώνει
λαλίαλαλιά, φωνή
λιγούμαιεπιθυμώ κτ σφοδρά, χάνω τις αισθήσεις μου, λιποθυμώ
ν’ αϊλίαλίμονο!, συμφορά!
νουνίζωσκέφτομαι
όθενόπου, οπουδήποτε, σε όποιον
ομματόπαματάκια
όντεςόταν
παλαλούμαιτρελαίνομαι
ποδάρι͜απόδια
σεβτι͜άνέρωτα, αγάπη sevda/sevdā trae
στράτανδρόμο
τελείται(αμτβ.) τελειώνει, εξαντλείται, μτφ. πεθαίνει
τερώκοιτώ
τρανόνμεγάλος
τσουρούταιστεγνώνει, στραγγίζεται σειρώ=εκκενώνω, αδειάζω gr
χαντυλλιάουνγαργαλιούνται, μτφ. θαμπώνονται
ψ̌ηψυχή
Όντες βραδύν’ ο βραδι͜άνον

Ποντιακός Στίχος - Pontian Lyrics 2026

Επικοινωνία: infoDUMMY@pontianlyrics.gr

Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της IpHost