Για τ’ εμέν ξάι να μη βραδύν’

Πουλόπο μ’ και -ν- όντες νυχτών’
[και -ν-] ο ήλιον όντες χάται [γιαρ]
Απέσ’ σην καρδι͜ά μ’ ’κχ̌ύουνταν
[και] χ̌ίλια δύο φαρμάκα̤ [γιαρ]

Καίγεται η ψ̌η μ’!
Καίγεται η ψ̌η μ’!
Τ’ ομματόπα μ’ δάκρυ͜α τρέχ’νε
για τ’ εσέν, πουλί μ’!

Για τ’ εμέν ξάι να μη βραδύν’
[και] το νούνιγμαν φογ̆ούμαι [γιαρ]
και σίτι͜α πίνω το ρακίν
[και] μεθύνω και δα̤κρούμαι [γιαρ]

Καίγεται η ψ̌η μ’!
Καίγεται η ψ̌η μ’!
Τ’ ομματόπα μ’ δάκρυ͜α τρέχ’νε
για τ’ εσέν, πουλί μ’!

Πουλόπο μ’, και -ν- όντες βραδύν’
[και -ν-] ο φέγγον όντες έρ’ται, [γιαρ]
[και] τη ψ̌ης ι-μ’ τα παράπονα
[και] δάκρυ͜α ’ίν’νταν και τρέχ’νε [γιαρ]

Καίγεται η ψ̌η μ’!
Καίγεται η ψ̌η μ’!
Τ’ ομματόπα μ’ δάκρυ͜α τρέχ’νε
για τ’ εσέν, πουλί μ’!