Τη ψ̌ης ι-μ’ η ψ̌η

Πουλόπο μ’, εσέν αναμέν’
[Ε ρίζα μ’! Ε πουλί μ’!]
τ’ εγάπης η φωλέα
[Έλα -ν- έλα]
Τονα̤τεμένον έχ’ ατο
[Ε ρίζα μ’! Ε πουλί μ’!]
απέσ’ σην ψ̌η μ’ βαθέα
[Έλα -ν- έλα/Τη ψ̌ης ι-μ’, η ψ̌η]

Καμίαν ας σο νου μ’ ’κ’ εβγαίντς,
[Ε ρίζα μ’! Ε πουλί μ’!]
εγάπη σ’ κάτ’ αγνόν έν’!
[Έλα -ν- έλα]
Κλαίω, ματούμαι για τ’ εσέν,
[Ε ρίζα μ’! Ε πουλί μ’!]
ο πόνος ι-μ’ τρανόν έν’
[Έλα -ν- έλα/Τη ψ̌ης ι-μ’, η ψ̌η]

Τσ’ εγάπ’ς κ̂ουσμέτ’ θα ’ίνεται
[Ε ρίζα μ’! Ε πουλί μ’!]
να έχω σε σο γιάνι μ’;
[Έλα -ν- έλα]
Να χ̌αίρεσαι και να γελάς
[Ε ρίζα μ’! Ε πουλί μ’!]
και να γριβώντς απάν’ ι-μ’
[Έλα -ν- έλα/Τη ψ̌ης ι-μ’, η ψ̌η]

Ετέρεσα, ετέρεσα
[Ε ρίζα μ’! Ε πουλί μ’!]
σα τέσσερα μερόθεν
[Έλα -ν- έλα]
Τ’ αρνόπο μ’ πουθέν ’κ’ είδα ’το,
[Ε ρίζα μ’! Ε πουλί μ’!]
πουθέν ’κ’ εφανερώθεν
[Έλα -ν- έλα/Τη ψ̌ης ι-μ’, η ψ̌η]

Γεια σου Μακούλη με τη λύρα σου!

Όσον ντο ζω έχω ομούτ’
[Ε ρίζα μ’! Ε πουλί μ’!]
μόνο σ’ εσέν, Παλάσσα μ’
[Έλα -ν- έλα]
Απάν’ σα ψ̌ήα σ’ τ’ υστερνόν
[Ε ρίζα μ’! Ε πουλί μ’!]
να κόφκεται η ανάσα μ’
[Έλα -ν- έλα]