Σην καρδία μ’ έχω εσέν

Σην καρδία μ’ έχω σε,
έλα να λελεύω σε!
Θέλω κάτ’ να λέγω σε,
έρθα απόψ’ να παίρω σε
Όι, όι, όι ν’ αϊλί!
Έρθα απόψ’ να παίρω σε

Την καρδία σ’ μη κλειδώντς
γιατί εμέν θα θανατώντς
Για τ’ εμέν το παλληκάρ’
εσύ έ͜εις το ανοιγάρ’
Όι, όι, όι ν’ αϊλί!
Εσύ έ͜εις το ανοιγάρ’

Σ’ όνειρο μ’ ελέπω σε,
πάντα εγώ αγγεύω σε
Έναν ώρα ’κ’ επορώ
απ’ εσέν μακρά να ζω
Όι, όι, όι ν’ αϊλί!
Απ’ εσέν μακρά να ζω

Αγαπώ σε, λέγω σε
και -ν- απόψ’ θα παίρω σε
Ποίσον λίγον υπομονήν
και θα κλέφτω σε, γιαβρί μ’
Όι, όι, όι ν’ αϊλί!
Και θα κλέφτω σε, γιαβρί μ’

Τ’ ομματόπα σ’ τ’ έμορφα
δίγ’νε με πάντα χαρά
Για τ’ εμέν αξίζ’ν’ ατα
τη κοσμί’ όλου τον παρά
Όι, όι, όι ν’ αϊλί!
Τη κοσμί’ όλου τον παρά

Έλα, μη σπαλί͜εις ατα,
θέλω να ελέπ’ ατα
’Κ’ επορώ να λέν’ ατά
σ’ εμέν, ψ̌ήκα μ’, ψέματα
Όι, όι, όι ν’ αϊλί!
Σ’ εμέν, ψ̌ήκα μ’, ψέματα

Έλα, να λελεύω σε,
έρθα απόψ’ θα παίρω σε
Έρθεν η ώρα ση ζωή μ’
ταίρ’ να ’ίνεσαι, γιαβρί μ’
Όι, όι, όι ν’ αϊλί!
Ταίρ’ να ’ίνεσαι, γιαβρί μ’

Το παράθυρο σ’ τερώ,
σ’ έναν τόπον ’κ’ εχωρώ
Έφτασε σον ουρανόν
το παράπονον τ’ εμόν
Όι, όι, όι ν’ αϊλί!
Το παράπονον τ’ εμόν