Μαργαρίτας φτυλίζω

Μαργαρίτας φτυλίζω,
αγαπάς ’κι αγαπάς με,
το μελαχρινόν
Πουλί μ’, τα φυλλοκάρδι͜α μ’
καίγουν’, αναστενάζ’νε
Ντο να ’ίνουμαι;
Πουλί μ’, τα φυλλοκάρδι͜α μ’
καίγουν’, αναστενάζ’νε
Ωχ! Αϊλί εμέν!

Αγαπώ σε, νουνίζω,
φτυλίζω μαργαρίτας,
το μελαχρινόν
Ας σ’ ομμάτι͜α μ’ τα δάκρυ͜α
τρέχ’νε άμον σταλαγμίτας
Ντο να ’ίνουμαι;

Γουρπάνι σ’ να ’ίνουμαι!
Σκουτουλίζ’ ευωδία σ’,
το μελαχρινόν
Χαλάλ’ όλι͜α σ’ εσέναν,
κεμεντζ̌έν, τραγωδίας
Τρώγω σε, πουλί μ’!
Χαλάλ’ όλι͜α σ’ εσέναν
Κεμεντζ̌έν, τραγωδίας
Τρώγω σε, γιαβρί μ’!

Μανουσ̌άκ’ το φίλεμα σ’,
εγκάλι͜α σ’ μυρωμένον,
το μελαχρινόν
Σα κάλλι͜α, σ’ εμορφίας
είσαι τονατεμένον
Τρώγω σε, πουλί μ’!
σα κάλλι͜α, σ’ εμορφίας
είσαι τονατεμένον
Ωχ! Αϊλί εμέν!

Σα παρχάρι͜α τ’ αηδόνι͜α
γλυκέα κελαηδούνε,
το μελαχρινόν
Τη σεβντάς ζευγαρόπα
χ̌αίρουνταν, τραγωδούνε
Ντο να ’ίνουμαι;
Τη σεβντάς ζευγαρόπα
Τρώγω σε, πουλί μ’!