Ποντιακός Στίχος

Προβολή Τραγουδιού

Χ̌αίρουμαι ντο είμαι κοντός

Ο άνθρωπον τον άνθρωπον φοάταιΟ άνθρωπον τον άνθρωπον φοάται

Στιχουργοί: Ανέστης Μωυσής

Συνθέτες: Ανέστης Μωυσής

Καλλιτέχνες: Ανέστης Μωυσής


Έναν φραχτίν χωρίζ’ εμάς
με πουρναροτσατσία
’Κ’ επορώ να ελέπω σε -ν,
θα δίγ’ ατα φωτίαν

Έντρισες κι εχολιάστανε,
σκοτούνταν βλαστημούνε
Και -ν- απ’ εμέν ντο εγάπεσες
πώς έντον, ’κ’ εγροικούνε

Χ̌αίρουμαι ντο είμαι κοντός,
μακρύς, αναθεμά ’το!
Όσον ψηλόν έν’ το ραχ̌ίν
πολλά αέρας φυσά το

Εσύ, ψ̌ήκα μ’, καν’νάν μη ακούς
και -ν- άφ’ς ατ’ς να υλάζ’νε
Τα κόπρι͜α όσον ντο ταρά͜εις
άλλο πολλά σ̌κυλάζ’νε

Ωρι͜άσον, ψ̌η μ’, κομπών’νε σε
και λες ατά ντο θέλ’νε
Ση μαχαλά σ’ όλ’ εύκαιροι,
αρνί μ’, παίρ’ν’ α’ και τρέχ’νε

Άλλο ’κι βάλλω εγώ καπνά,
άλλο ’κι ζεφιρούμαι
Γάρη, μη σ’κώντς με το πρωί,
απάν’ ι-σ’ θα γομούμαι!
Γλωσσάρι
ΚείμενοΕπεξήγησηΕτυμ. ΡίζαΠροέλευση
α’(ατό) αυτό, το
απάν’πάνω
ατάαυτά
ατααυτά
ατ’ςαυτής, της
άφ’ςάφησε (προστ.)
βάλλωβάζω
γάρηΕ! γυναίκα (κλητ.) karı
γομούμαιορμώ, συρρέω
δίγ’δίνω
εγροικούνεκαταλαβαίνουν
ελέπωβλέπω
έν’είναι
έντονέγινε
έντρισεςπαντρεύτηκες, βρήκες άντρα (για γυναίκα)
επορώμπορώ
εχολιάστανεθύμωσαν, αγανάκτησαν
ζεφιρούμαιγεμίζω/κολλάω πίσσα (ζιφίρ ή ζεφίρ), μαυρίζουν τα χέρια μου (κατά το σπάσιμο του καπνού) zifir/zefīr
θέλ’νεθέλουν
’κ’δεν ουκί<οὐχί
καν’νάνκανέναν
’κιδεν ουκί<οὐχί
κομπών’νεεξαπατούν, ξεγελούν, μτφ. σαγηνεύουν κομβόω
μαχαλάγειτονιά mahalle/maḥalle
όλ’όλοι/α
παίρ’ν’παίρνουν
πολλάπολλά (επίθ.), πολύ (επίρ.)
πουρναροτσατσίαξερόκλαδα από πουρνάρι
ραχ̌ίνβουνό, ράχη
σκοτούντανσκοτώνονται
σ̌κυλάζ’νεβρωμάνε
σ’κώντςσηκώνεις
ταρά͜ειςαναμιγνύεις, ανακατεύεις, μπλέκεις
’τοαυτό, το (προσωπική αντωνυμία)
τρέχ’νετρέχουν
υλάζ’νεγαβγίζουν ὑλάω
φραχτίνφράχτης
χ̌αίρουμαιχαίρομαι
χωρίζ’χωρίζει, ξεχωρίζει, ξεδιαλέγει
ψ̌ηψυχή
ψ̌ήκαψυχούλα
ωρι͜άσονπρόσεξε, φύλαξε (προστ.)

Ποντιακός Στίχος - Pontian Lyrics 2024

Τραγούδια: 7825 | Albums/Singles: 1118 | Συντελεστές: 1525 | Λήμματα: 12581
Επικοινωνία: infoDUMMY@pontianlyrics.gr