Σα τόπι͜α τ’ εμετερίων

Ατσ̌άπ’ θ’ ελέπω εγώ το Γαρς
και τα χωρία όλα̤;
Ατά ντ’ εφέκαν τ’ εμετέρ’
κι/και -ν- επέμ’ναν πασ̌τάν τσ̌όλι͜α

Σα τόπι͜α τ’ εμετερίων,
ση Γαρσί’ κάθαν χωρίον
Σα χωράφι͜α και σα ραχ̌ι͜ά
σκουντούλιζαν τα χασ̌χάσ̌ι͜α

Ας έξερα ντ’ εγέντανε
τη Γαρσί’ τα χωρία
Μαναστήρι͜α και εκκλησιάς,
τ’ ελλενικά σχολεία

Σα τόπι͜α τ’ εμετερίων,
ση Γαρσί’ κάθαν χωρίον
Σα χωράφι͜α και σα ραχ̌ι͜ά
σκουντούλιζαν τα χασ̌χάσ̌ι͜α

Τσ̌όλ’ κι έρημα επέμ’νανε
τη Γαρσί’ τα ραχ̌ία
Πόσα καημούς ’κ’ εφέκανε
ση Γαρσληδίων ψ̌ήα;

Σα τόπι͜α τ’ εμετερίων,
ση Γαρσί’ κάθαν χωρίον
Σα χωράφι͜α και σα ραχ̌ι͜ά
σκουντούλιζαν τα χασ̌χάσ̌ι͜α