«Αχ!» ευτάω για τ’ εσένα
Στιχουργοί: Χρύσανθος Θεοδωρίδης
Συνθέτες: Παραδοσιακό | Χρύσανθος Θεοδωρίδης

Στιχουργοί: Χρύσανθος Θεοδωρίδης
Συνθέτες: Παραδοσιακό | Χρύσανθος Θεοδωρίδης
Τα μαλλόπα σ’ πεντάπλεχτα,
απέσ’ σην καρδι͜ά μ’ κείνταν
Αρνί μ’, να καταρούμ’ ατα,
ζευγάρι͜α οφίδι͜α γίν’νταν
«Αχ!» ευτάω για τ’ εσένα,
το «βάχ!» έν’ για τ’ εμένα
Και για τ’ εσέν, πουλόπο μ’,
πονεί -άι- το καρδόπο μ’
Και για τ’ εσέν, πουλόπο μ’,
πονεί το τσ̌ικαρόπο μ’
Πουλόπο μ’, είσαι έμορφον,
ο πρόσωπο σ’ φεγγάρι
’Φιέρωσον το πόι σου
σ’ εμέν το παλληκάρι
«Αχ!» ευτάω για τ’ εσένα,
το «βάχ!» έν’ για τ’ εμένα
Και για τ’ εσέν, πουλόπο μ’,
πονεί -άι- το καρδόπο μ’
Και για τ’ εσέν, πουλόπο μ’,
πονεί το τσ̌ικαρόπο μ’
Εσύ τη Θεού το λουλούδ’
ντ’ έπαθες κι εμαρέθες;
Θεού χαρά σίτ’ έστεκες
άλλο ’κ’ εκαλατσ̌εύτες
«Αχ!» ευτάω για τ’ εσένα,
το «βάχ!» έν’ για τ’ εμένα
Και για τ’ εσέν, πουλόπο μ’,
πονεί -άι- το καρδόπο μ’
Και για τ’ εσέν, πουλόπο μ’,
πονεί το τσ̌ικαρόπο μ’| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| απέσ’ | μέσα | ||
| ατα | αυτά | ||
| γίν’νταν | γίνονται | ||
| εκαλατσ̌εύτες | μιλήθηκες, είχες όρεξη για κουβέντα | παλ. τουρκ. keleci / geleci «λόγος, ομιλία», με παλαιότερο τύπο keleçü (11ος αι.)· απώτερη προέλευση αμφισβητούμενη, πβ. μογγ. kele(n) «γλώσσα», kele- «μιλώ» και πρωτοτουρκ. *kele- | |
| εμαρέθες | μαράθηκες | ||
| εμέν | εμένα | ||
| έμορφον | όμορφο | ||
| έν’ | είναι | ||
| εσέν | εσένα | ||
| ευτάω | κάνω, φτιάχνω | εὐθειάζω | |
| ’κ’ | δεν | οὐκί < οὐχί | |
| καρδόπο | καρδούλα | ||
| καταρούμ’ | καταριέμαι | ||
| κείνταν | κείτονται, ξαπλώνουν | ||
| μαλλόπα | μαλλάκια | ||
| οφίδι͜α | φίδια | ||
| πόι | ύψος, μπόι (ανάστημα) | boy | |
| πουλόπο | πουλάκι | ||
| σίτ’ | καθώς, ενώ | σόταν<εις όταν | |
| τσ̌ικαρόπο | (υποκορ.) σπλάχνο | ciğer/ciger | |
| ’φιέρωσον | (αφιέρωσον) (προστ.) αφιέρωσε |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| απέσ’ | μέσα | ||
| ατα | αυτά | ||
| γίν’νταν | γίνονται | ||
| εκαλατσ̌εύτες | μιλήθηκες, είχες όρεξη για κουβέντα | παλ. τουρκ. keleci / geleci «λόγος, ομιλία», με παλαιότερο τύπο keleçü (11ος αι.)· απώτερη προέλευση αμφισβητούμενη, πβ. μογγ. kele(n) «γλώσσα», kele- «μιλώ» και πρωτοτουρκ. *kele- | |
| εμαρέθες | μαράθηκες | ||
| εμέν | εμένα | ||
| έμορφον | όμορφο | ||
| έν’ | είναι | ||
| εσέν | εσένα | ||
| ευτάω | κάνω, φτιάχνω | εὐθειάζω | |
| ’κ’ | δεν | οὐκί < οὐχί | |
| καρδόπο | καρδούλα | ||
| καταρούμ’ | καταριέμαι | ||
| κείνταν | κείτονται, ξαπλώνουν | ||
| μαλλόπα | μαλλάκια | ||
| οφίδι͜α | φίδια | ||
| πόι | ύψος, μπόι (ανάστημα) | boy | |
| πουλόπο | πουλάκι | ||
| σίτ’ | καθώς, ενώ | σόταν<εις όταν | |
| τσ̌ικαρόπο | (υποκορ.) σπλάχνο | ciğer/ciger | |
| ’φιέρωσον | (αφιέρωσον) (προστ.) αφιέρωσε |

