Στιχουργοί: Χρύσανθος Θεοδωρίδης
Συνθέτες: Παραδοσιακό
Ν’ αϊλί που ορφανίεται
κι ας σον κύρ’ κι ας ση μάναν
Για τ’ ατέν χάται η χαρά
και απομέν’ το κλάμαν
’Κ’ έρ’ται σο νου μ’ να εχάρα,
εγώ, έναν ημέραν
Από μικρέσσα ορφανίγα,
εγώ, ας σον πατέρα μ’
Άτσ̌απα ντ’ αγνός έτονε;
πάντα εγώ νουνίζω
Για τ’ εμέν ’κ’ έτονε κ̂ουσμέτ’
«πατέρα» να κουίζω
Λέγ’νε με ομοι͜άζω, πατέρα,
εσέναν σην καρδίαν
Εγνώρτσα σε εγώ μόνον
ας ση φωτογραφίαν| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| αγνός | σπουδαίος, θαυμαστός, αλλόκοτος, παράξενος | ἀγνώς (άγνωστος)<ἀ- + γιγνώσκω |  |
| αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| απομέν’ | απομένει | ||
| ας σον | απ’ τον | ασό σον (από τον) | |
| ατέν | αυτήν | ||
| άτσ̌απα | άραγε, αναρωτιέμαι | acaba/ʿacebā |   |
| εγνώρτσα | γνώρισα | ||
| έρ’ται | έρχεται | ||
| έτονε | ήταν | ||
| εχάρα | χάρηκα | ||
| ’κ’ | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| κ̂ουσμέτ’ | τυχερό, μοίρα, ριζικό | kısmet/ḳismet | |
| κουίζω | φωνάζω, λαλώ, καλώ κπ ονομαστικά | ||
| κύρ’ | πατέρα | ||
| λέγ’νε | λένε | ||
| μικρέσσα | μικρή, νεαρή | ||
| ν’ αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| νουνίζω | σκέφτομαι | ||
| ορφανίγα | ορφάνεψα | ||
| ορφανίεται | ορφανεύει | ||
| χάται | χάνεται |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| αγνός | σπουδαίος, θαυμαστός, αλλόκοτος, παράξενος | ἀγνώς (άγνωστος)<ἀ- + γιγνώσκω | |
| αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| απομέν’ | απομένει | ||
| ας σον | απ’ τον | ασό σον (από τον) | |
| ατέν | αυτήν | ||
| άτσ̌απα | άραγε, αναρωτιέμαι | acaba/ʿacebā | |
| εγνώρτσα | γνώρισα | ||
| έρ’ται | έρχεται | ||
| έτονε | ήταν | ||
| εχάρα | χάρηκα | ||
| ’κ’ | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| κ̂ουσμέτ’ | τυχερό, μοίρα, ριζικό | kısmet/ḳismet | |
| κουίζω | φωνάζω, λαλώ, καλώ κπ ονομαστικά | ||
| κύρ’ | πατέρα | ||
| λέγ’νε | λένε | ||
| μικρέσσα | μικρή, νεαρή | ||
| ν’ αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| νουνίζω | σκέφτομαι | ||
| ορφανίγα | ορφάνεψα | ||
| ορφανίεται | ορφανεύει | ||
| χάται | χάνεται |
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 