Τικ διπλόν

Έλα λέγω σε, πουλόπο μ’ / γιαβρόπο μ’,
[γιαρ, γιαρ, γιαρ,]
και σ’ ωτί σ’ καικά
Πέκια αν παίρ’νε σε, [πουλόπο μ’]
καντουρεύ’νε σε

Άμαν, άμαν, όι, όι,
απάν’ ι-σ’ εχώρ’
Σην πόρταν οπίσ’ καικά
τα τσ̌αρούχ̌ι͜α σ’ φόρ’

Μάναν έχω ’γώ, πουλόπο μ’,
κύρ’ πα -ν- έχω ’γώ
Εσέν ατσ̌ά πη θα δί’ με,
έν’ αληθινόν;

Απάν’ σο αλών’, γιαβρίκα μ’
κι απέσ’ σο καλύβ’
Κόρ’, θα παίρω σε -ν- οφέτος
και τ’ αε-Παυλί’