Σην ξενιτει͜άν ευρίγουμαι

Σην ξενιτει͜άν ευρίγουμαι
γράμμαν γράφτω και στείλω
Τσ̌ιζίν-τσ̌ιζίν γομών’ ατο
με τα δάκρυ͜α ντο ’κχ̌ύνω

Καίγουμαι και βρουλίουμαι
το καρδόπο μ’ κλαινίζω
Τα τερτόπα μ’ επλέθυναν
και πώς να ταγιανίζω;

Όλα τα τέρτι͜α μ’ γράφτω σε,
όλα τα τέρτι͜α μ’ στείλω
Πασ̌τάν να αφουκράσαι͜ ατα
το ψ̌όπο μ’ να ’λαφρύνω

Τη ξενιτει͜άς ’κι σύρκεται,
πουλί μ’, η μαναχ̌ία
Μανάχος σιρινεύκεσαι
τρώει σε -ν- αροθυμίαν