Βάι, ν’ αϊλί εμέν!

Που αποθάν’ ’κι κλώσ̌κεται,
[όι, όι ’κι κλώσ̌κεται/
Βάι! Ν’ αϊλί εμέν!]
που γερά ’κι νεούται
[όι, όι, αμάν, αμάν/όι, όι, όι, όι]
Σην ξενιτείαν π’ α̤ρρωσταίν’,
[Όι, όι, ’κεί π’ α̤ρρωσταίν’/
Βάι! Ν’ αϊλί εμέν!]
αν κλώσ̌κεται λαρούται
[όι, όι, αμάν, αμάν/όι, όι, όι, όι]

Σην ξενιτει͜άν ερρώστεσα
[όι, όι, ερρώστεσα/
Βάι! Ν’ αϊλί εμέν!]
και σα κρεβάτι͜α κείμαι
[όι, όι, αμάν, αμάν/όι, όι, όι, όι]
Εφτά γιατροί τερούνε με,
[όι, όι, τερούνε με/
Βάι! Ν’ αϊλί εμέν!]
όσον τη μάνα μ’ ’κ’ είναι
[όι, όι, αμάν, αμάν/όι, όι, όι, όι]