Ποίον κλειδίν

Αμέτρητα απέσ’ σην ψ̌η μ’
τα τερτόπα μ’ εένταν
Ποίον δεντρόν τα φύλλα ’θε
καμίαν ’κι μαραίν’νταν;

Ποίον κλειδίν κλειδών’ γεράν;
Εμέν δεβάτε φέρ’τε
Χελιδονόπα πέτε͜ ατεν
σ’ εγκαλόπο μ’ ας έρ’ται

Ποίον κλειδίν κλειδών’ γεράν;

Νερόν πουδέν ’κ’ ευρίεται
δεντρόν ν’ ευτάει εβόραν
Ολίγον να σεριλα̤εύ’
εμέν αδά σην ώραν

Ποίον κλειδίν κλειδών’ γεράν;
Εμέν δεβάτε φέρ’τε
Χελιδονόπα πέτε͜ ατεν
σ’ εγκαλόπο μ’ ας έρ’ται

Ποίον κλειδίν κλειδών’ γεράν;